خطبه ۱۹۲ – خطبه در پایدارى در راه حق

وَ مِنْ کَلام لَهُ عَلَیْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
در پایدارى در راه حق
اَیُّهَا النّاسُ، لاتَسْتَوْحِشُوا فى طَریقِ الْهُدى لِقِلَّهِ اَهْلِهِ،
اى مردم، در راه هدایت از کمى اهل آن وحشت نکنید،
فَاِنَّ النّاسَ قَدِاجْتَمَعُوا عَلى مائِدَه شِبَعُها قَصیرٌ، وَ جُوعُها طَویلٌ.
که مردم بر سر سفره اى گرد آمده اند که زمان سیرى آن اندک، و مدّت گرسنگى آن طولانى است.
اَیُّهَا النّاسُ، اِنَّما یَجْمَعُ النّاسَ الرِّضا وَالسُّخْطُ. وَ اِنَّما
اى مردم، جز این نیست که خشنودى و خشم است که مردم را بر محورى جمع مى کند. غیر این نبود
عَقَرَ ناقَهَ ثَمُودَ رَجُلٌ واحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللّهُ بِالْعَذابِ لَمّا عَمُّوهُ بِالرِّضا،
که ناقه ثمود را یک نفر پى کرد، امّا عذاب خداوند همه را گرفت چون همگان به آن برنامه رضایت دادند،
فَقالَ سُبْحانَهُ: «فَعَقَرُوها فَاَصْبَحُوا نادِمینَ». فَما کانَ اِلاّ اَنْ خارَتْ
خداوند سبحان فرمود: «همه آن را پى کردند، پس همه پشیمان شدند». آن گاه سرزمین
اَرْضُهُمْ بِالْخَسْفَهِ خُوارَ السِّکَّهِ الْمُحْماهِ فِى الاَْرْضِ الْخَوّارَهِ.
آنان بر اثر فرورفتن صدا کرد مانند صداى فرورفتن آهن داغ در زمین نرم و هموار.
اَیُّهَا النّاسُ، مَنْ سَلَکَ الطَّریقَ الْواضِحَ وَرَدَ الْماءَ، وَ مَنْ خالَفَ
اى مردم، هر که راه راست و روشن را بپیماید به آب رسد، و هر که بیراهه رود
وَقَـعَ فِـى التّیـهِ .
در بیابان به سرگردانى افتد.