خطبه ۱۹۵ – خطبه یاران خود را در بسیارى از اوقات به آن پند مىداد

وَ مِنْ کَلام لَهُ عَلَیْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
کانَ کَثیراً ما یُنادى بِهِ اَصْحابَه
که یاران خود را در بسیارى از اوقات به آن پند مى داد
تَجَهَّزُوا رَحِمَکُمُ اللّهُ، فَقَدْ نُودِىَ فیکُمْ بِالرَّحیلِ، وَ اَقِلُّوا
خدا شما را رحمت کند، مجهّز شوید که شما را براى کوچ کردن دعوت کرده اند، میل
الْعُرْجَهَ عَلَى الدُّنْیا، وَانْقَلِبُوا بِصالِح  ِ ما بِحَضْرَتِکُمْ مِنَ الزّادِ، فَاِنَّ
ماندن در دنیا را کم کنید، و با توشه شایسته اى که دارید به سوى خدا بازگردید، که پیش روى
اَمامَکُمْ عَقَبَهً کَؤُوداً، وَ مَنازِلَ مَخُوفَهً مَهُولَهً، لابُدَّ مِنَ الْوُرُودِ عَلَیْها
شما گردنه اى سخت، و منازلى ترسناک و هول آور است، که چاره اى از ورود به آن و
وَالْوُقُوفِ عِنْدَها. وَاعْلَمُوا اَنَّ مَلاحِظَ الْمَنِیَّهِ نَحْوَکُمْ دائِبَهٌ،
وقوف در آن ندارید. بدانید مرگ به طور جدّى دیده خود را به سوى شما دوخته،
وَ کَاَنَّکُمْ بِمَخالِبِها وَ قَدْ نَشِبَتْ فیکُمْ، وَ قَدْ دَهَمَتْکُمْ فیها مُفْظِعاتُ
گویا به چنگالهایش که در شما فرو رفته دچار هستید، و امور شدید و عظیم و سنگین
الاُْمُورِ وَ مُعْضِلاتُ الْمَحْذُورِ. فَقَطِّعُوا عَلائِقَ الدُّنْیا، وَاسْتَظْهِرُوا
و طاقت فرسا بر شما حمله آورده. پس پیوندهاى دنیا را از خود قطع کنید، و به توشه تقوا
بِـزادِ التَّـقْـوى .
پشت خود را قوى گردانید.
– وَ قَدْ مَضى شَىْءٌ مِنْ هذَا الْکَلامِ فیما تَقَدَّمَ بِخِلافِ هذهِ الرِّوایَهِ.-
]در گذشته نیز (خ ۸۴) قسمتى از این سخن با اختلاف در روایت گذشت.[