سخنانی گهربار از امام حسین(ع)

نشانه های عاقل:

امام حسین(ع) فرمود: عاقل، با کسی که می­ترسد او را دروغگو پندارد هم­سخن نمی­شود، از کسی که می­ترسد او را رد کند درخواستی نمی­کند، به کسی که می­ترسد او را بفریبد تکیه نمی­نماید و به کسی که به امید او اطمینانی نیست امید نمی­بندد.

بهره­های زندگی:

امام حسین(ع) می­فرماید: هر کس این پنج چیز را نداشته باشد، از زندگی خود چندان بهره­ای نمی­برد: عقل، دین، ادب، شرم و خوش­خلقی.

شریف­ترین مردم:

شخصی از امام حسین(ع) پرسید: شریف­ترین مردم کیست؟

امام فرمود: آن کس که پیش از اندرز دیگران، خود پند گیرد و پیش از بیدار باش دیگران، خود بیدار شود.

پس از آن عرض کرد: شهادت می­دهم که چنین کسی سعادتمند است.

ایمان و یقین:

شخصی از امام حسین(ع) پرسید: فاصله میان ایمان و یقین چقدر است؟ فرمود: چهار انگشت.

گفت: چگونه؟ فرمود: ایمان آن است که آن را می­شنویم و یقین آن است که آن را می­بینیم و فاصله بین گوش و چشم چهار انگشت است.

پرسید: میان آسمان و زمین چقدر است؟ فرمود: یک دعای مستجاب.

پرسید: عزت آدمی در چیست؟ فرمود: بی­نیازیش از مردم.

بهترین عبادت:

امام حسین(ع) می­فرماید: جمعی خدا را از شوق بهشت می­پرستند، این عبادت سوداگران است و گروهی خدا را از بیم دوزخ می­پرستند، این عبادت بردگان است و مردمی هم خدا را از روی شکر می­پرستند. این عبادت آزادگان و بهترین عبادت است.

پاداش عبادت:

امام حسین(ع) فرمود: هر کس خدا را آنگونه که حق پرستش اوست بپرستند، خدا از فیض خود به او بالاتر از آرزوها و کفایتش ارزانی دارد.

پاداش سلام:

امام حسین(ع) فرمود: سلام، هفتاد حسنه دارد، شصت و نه حسنه آن، ازآن سلام­کننده و یکی از آن جوابگو است.

راستی و دروغ:

امام حسین(ع) فرمود: راستی، عزت است و دروغ، ناتوانی، اسرار، امانت است و همسایگی، خویشاوندی، یاری­رسانی، صمیمیت است و کار، تجربه­آموزی، اخلاق نیک، عبادت است و سکوت، زینت، تنگ­نظری و آزمندی، فقر، بخشندگی، دارایی، و مهربانی، خردمندی است.

سوگند زیاد:

امام حسین(ع) فرمود: از سوگند زیاد بپرهیزید زیرا سوگند آدمی از چهار خصلت سرچشمه می­گیرد: یا از خواری است که در خود می­یابد و او را بر ذلت تصدیق مردمش بر می­انگیزد و یا از ناتوانی در منطق است که سوگندها را پرکننده خلأها و پیوندساز سخنان بی­ربط خود می­کند و یا از بدبینی مردم است که از آنان نسبت به خود سراغ دارد و می­داند که سخنش را جز با سوگند نمی­پذیرند و یا از آن روست که زبان خود را بی­اندیشه بکار می­گیرد.

انفاق مال:

امام حسین(ع) فرمود: مال تو اگر برای تو مقدر شده باشد آنرا انفاق خواهی کرد. بنابراین، آن را برای پس از خود مگذار که پس­انداز غیر تو می­شود، در حالیکه آن را از تو می­خواهند و حساب آن را از تو می­کشند و بدان که تو برای آن نمی­مانی، و آن بر تو وفا نمی­کند، پس آنرا بخور پیش از آنکه تو را بخورد.

نصایح امام:

امام حسین(ع) فرمود: آنچه را طاقت نداری به عهده مگیر، به آنچه نخواهی رسی مپرداز، آنچه را قادر نیستی به شمار نیاور، جز به اندازه­ای که سود می­بری هزینه مکن، پاداش، جز به اندازه کارکرد خویش مخواه، جز به فرمانبرداری از خدای سبحان که به دست آورده­ای شادمان مشو و جز آنچه که خود را برای آن شایسته می­بینی دریافت نکن.

شکر:

امام حسین(ع) فرمود: شکرگزاری تو برای نعمت پیشین، نعمت تازه را سبب می­شود.

آثار صله ارحام:

امام حسین(ع) فرمود: هر که دوست دارد اجل او تأخیر افتد و روزیش فزونی گیرد باید صله ارحام انجام دهد.

نیکی باید کرد به خوب و بد:

شخصی پیش امام حسین(ع) اظهار داشت: اگر نیکی به نااهل برسد، تباه می­شود، امام حسین(ع) فرمود: چنین نیست، بلکه نیکوکاری همچون رگبار است که باید به نیک و بد برسد.

 بخشودگی اهل گنه در صف محشر

 وابسته به یک گردش چشمان حسین است

 برای سلامتی و ظهور آقا امام زمان(عج) صلواتی قرائت فرمایید.

التماس دعا