ضرورت توجه به قرآن

نکته ی آخری که مطرح می کنم، توجه به قرآن است که بحمدالله بعد از پیروزی انقلاب، در میان ملت ما روزافزون بوده است و من باید از برادران عزیزی که این مراسم و تشکیلات و دعوت و مسابقات و تشویق عمومی را برای ملتمان فراهم کردند و نیز از برادران عزیزمان در حج و اوقاف که به این مسأله اهتمام ورزیدند، صمیمانه تشکر کنم . این اهتمام، جای تقدیر و شکرگزاری دارد؛ اما حتی از این هم بیشتر و وسیعتر، باید نسبت به امر قرآن اهتمام ورزید؛ زیرا قرآن همه چیز ماست .

ما باید قبول کنیم که ملت ما در نیم قرن پیش از پیروزی انقلاب که واقعا مدت کمی نیست روزبه روز از قرآن فاصله گرفته و دور شده است . تا قبل از این نیم قرن، مردم ما حتی آنهایی که سواد خواندن و نوشتن نداشتند غالبا می توانستند قرآن را از رو بخوانند . به همین جهت، این مکتبخانه ها نعمت بزرگی بود . چه قدر کسانی از افراد مسن نسل قبل را ما می شناختیم که سواد خواندن و نوشتن نداشتند، نمی توانستند فارسی بخوانند و با آن که زبانشان فارسی بود، نمی توانستند زبان خودشان را به صورت مکتوب بنویسند و بخوانند؛ اما می توانستند کتاب خدا را بخوانند و قرآن را بفهمند .

آن سیاستی که رژیم وابسته ی فاسد خبیث دشمن را در این کشور بر سر کار آورد و بیش از پنجاه سال مسلط نگهداشت، یکی از بزرگترین ضربه هایی که زد و ضررهایی که وارد کرد، همین بود که قرآن را بتدریج کنار گذاشت؛ تا آن جا که از میان جامعه ی ما، قرآن بیرون رفت . لذا در مدارس ما، درس موسیقی می دادند؛ اما از آموزش قرآن خبری نبود! هر بچه یی که به دبستان و دبیرستان می رفت، نت موسیقی را یاد می گرفت؛ اما متن قرآن کریم را نمی آموخت ! بنابراین، ما را جدا کردند و از قرآن دور نگهداشتند .

من پیش از انقلاب، وقتی به وضع قرآن در جامعه ی خودمان نگاه می کردم و جوانهایی را که با این استعداد و شوق و علاقه، از قرآن دور می ماندند، می دیدم، چه خون دلی می خوردم . خدا را شکر می کنیم هرچند از ادای این شکر عاجزیم که با پیروزی انقلاب، ما را به قرآن برگرداند و با قرآن آشنا کرد و راه قرآن را به روی ما باز کرد .

ما باید عقب ماندگیها را جبران کنیم . ما با کسانی که زبان مادریشان عربی است، فرق داریم . آنها با اندکی سواد، می توانند قرآن را بفهمند . البته، متن قرآن متنی نیست که هر عرب بی سوادی بتواند آن را درست بفهمد . مقداری معلومات و معارف لازم است؛ اما بالاخره می توانند بفهمند؛ در صورتی که فارسی زبانها این طور نیستند . ما باید علاوه بر خواندن متن قرآن، ترجمه ی آن را هم یاد بگیریم . امروز، بحمدالله جوانهای ما قرآن خوان هستند و خوب هم می خوانند . در سرتاسر کشور، ما قرای با ارزش و ممتازی داریم که وقتی در مسابقات جهانی شرکت می کنند، گوی سبقت را از بقیه ی کشورها می ربایند و بحمدالله از این گونه قراء کم هم نداریم .

غیر از آنچه که تاکنون انجام گرفته، دو کار دیگر باید انجام بگیرد:

اول این که بایستی روخوانی قرآن، تمام ملت ما را شامل بشود . نباید یک نفر در میان ملت ما بماند که قادر نباشد قرآن را باز کند و به صورت صحیح بخواند . زن و مرد و کوچک و بزرگ و پیر و جوان، باید بتوانند قرآن را بخوانند . البته، باید برای این کار برنامه ریزی بشود . سازمان اوقاف، سازمان تبلیغات اسلامی، وزارت آموزش و پرورش، سازمانهای گوناگون و مؤسسات دیگری که به عشق قرآن به وجود آمده اند، باید این کار را در ردیف اول وظایف خودشان قرار بدهند . این کار باید انجام بگیرد . نمی شود در کشوری که بر مبنای اسلام اداره می شود، قرآن را به دست یک نفر بدهیم و بگوییم بخواند، اما نتواند این کتاب عزیز را باز کند و بخواند . بنابراین، همه باید بتوانند قرآن را بخوانند . البته، این قدم اول است .

کار دوم، رفتن به سمت فهم قرآن است . قرآن باید ترجمه بشود . ما تا امروز، ترجمه ی خوب کم داشته ایم و از این جهت فقیریم . بعضی از ترجمه هایی که در دسترس می باشد، بهتر است که اصلا نباشد؛ زیرا مورد اعتماد نیست! البته، بعضی بهتر است و بعضی هم نسبتا خوب می باشد که اخیرا در دسترس قرار گرفته است .

باید قرآن با ترجمه های متعدد منتشر شود . تعدد و تکرار، هیچ ایرادی ندارد و زیادی نیست . اگر ما ده ترجمه ی خوب قرآن هم داشته باشیم، زیاد نیست؛ زیرا هرکسی با مذاق و سبک فکر و سطح معلومات خود، از یکی از آنها خواهد توانست استفاده کند . بنابراین، تعدد و تکرار اشکالی ندارد؛ منتها ترجمه باید صحیح باشد و اهل فن آن را ببینند . مردم، این ترجمه ی صحیح را با متن قرآن بخوانند و بخصوص شما که قرآن را تلاوت می کنید، آن قسمتی را که می خوانید، حتما ترجمه اش را بفهمید و بدانید که بدون دانستن ترجمه ی قرآن، قادر به تلاوت خوب نخواهید بود .

من، به برادرانی که اهل تلاوت قرآنند، مکرر یادآور شده ام که شما نمی توانید خوب تلاوت بکنید؛ در حالی که نمی دانید کجا باید وصل کنید، کجا باید وقف کنید و کجا را مناسب است با چه لحنی بخوانید . در حرف زدن معمولی هم، شما صدایتان را بالا می برید، پایین می آورید و بر تأثیرگذاری سخن می افزایید . اینها، لازمه ی کلام است . وقتی قرآن را تلاوت می کنید، باید بتوانید این کارها را بکنید و بدون اطلاع نمی شود این کارها را انجام داد . حفظ قرآن، قدم بعدی است که هرکس توفیق پیدا بکند، یقینا خیر کثیری به دست آورده است .

امیدواریم که خداوند همه ی ما را در دنیا و آخرت با قرآن محشور کند . ان شاءالله زندگی ما قرآنی باشد و به سمت اهداف این کتاب شریف حرکت کنیم و ممات ما هم با معرفت قرآن و در خدمت آن قرار گیرد .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *