قواعد عربی ۷۲

قواعد درس پانزدهم از کتاب دوم دبیرستان ( انسانی ) :

موصوف و صفت

 ترکیب ها دو دسته اند : ۱- ترکیب اضافی  ، ۲- ترکیب  وصفی

در ترکیب اضافی  مضاف  و  مضاف الیه و در ترکیب وصفی  موصوف  و  صفت و جود دارد . کِتــــابُ      سعیدٍ         ،          کـِتـابٌ      نـافِـعٌ       ،      کـِتـاباً     نـافِـعاً 

  مضاف     مضاف الیه و مجرور               موصوف     صفت و مرفوع             موصوف    صفت و منصوب

صفت در چهار مورد با موصوف خود مطابقت دارد .

 مفرد مُـعَـلِّـمٌ فـاضِـلٌ

 ۱ ـ  عدد        مثنی مُـعلِّمانِ فاضـلانِ

 جمع مُـعلِّمونَ فاضلونَ

 مذکر رجلٌ عالمٌ

 ۲ ـ  جنس

 مؤنث اِمرأهٌ عالِـمهٌ

 معرفه الطالبُ المؤدّبٌ

 ۳ ـ  شناسایی

 نکره طالِـبٌ مؤدَّبٌ

 مرفوع کــِتابٌ مفیدٌ

 ۴  ـ  اعراب       منصوب کــتاباً مفیداً

 مجرور کــتابٍ مفیدِ

  نکته ی مهم : برای جمع های غیرعاقل ( غیر انسان ) اسم اشاره به صورت  ( مفرد مؤنث ) به کار می رود .  مانند : هـذِهِ الْاَشْجارُ  کَثیـرَهٌ     ،    تِلـْکَ  الْمَـدارِسُ  وَسیعهٌ

 و صفت نیز برای جمع های غیرعاقل به صورت  ( مفرد مؤنث ) است .

  اَلآیاتُ الشَّریفهُ      ،    أعْمالٌ حَسنهٌ

 و جمله ای که پس از اسم نکره می آید و آن را توصیف می کند  ( جمله وصفیه ) نام دارد واعراب آن محلی است و در ترجمه از کلمه ی ( که ) استفاده می کنیم مانند  :

رأیـتُ   قاضـیاً یَـحْـکُـمُ  بـالعدل . (  قاضی را دیدم که به عدالت حکم می کند )

  جمله وصفیه فعلیه محلا منصوب

 فِـی الْمَدرَسهِ  شجرهٌ اَوراقُـها خضراءُ . ( در مدرسه درختی است که برگ هایش سبز است .)

   جمله وصفیه اسمیه محلا مرفوع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *