قواعد عربی 72

قواعد درس پانزدهم از كتاب دوم دبيرستان ( انساني ) :

موصوف و صفت

   تركيب ها دو دسته اند : 1- تركيب اضافي  ، 2- تركيب  وصفي

در تركيب اضافي  مضاف  و  مضاف اليه و در تركيب وصفي  موصوف  و  صفت و جود دارد .                     كِتــــابُ      سعيدٍ         ،          كـِتـابٌ      نـافِـعٌ       ،      كـِتـاباً     نـافِـعاً   

                 مضاف     مضاف اليه و مجرور               موصوف     صفت و مرفوع             موصوف    صفت و منصوب

صفت در چهار مورد با موصوف خود مطابقت دارد .

                          مفرد       مُـعَـلِّـمٌ فـاضِـلٌ

        1 ـ  عدد        مثني       مُـعلِّمانِ فاضـلانِ

                           جمع       مُـعلِّمونَ فاضلونَ

                            مذكر        رجلٌ عالمٌ

        2 ـ  جنس

                            مؤنث       اِمرأةٌ عالِـمةٌ

                            معرفه      الطالبُ المؤدّبٌ

       3 ـ  شناسايي

                              نكره       طالِـبٌ مؤدَّبٌ

                           مرفوع         كــِتابٌ مفيدٌ

      4  ـ  اعراب       منصوب        كــتاباً مفيداً

                            مجرور         كــتابٍ مفيدِ

  نكته ي مهم : براي جمع هاي غيرعاقل ( غير انسان ) اسم اشاره به صورت  ( مفرد مؤنث ) به كار مي رود .  مانند :    هـذِهِ الْاَشْجارُ  كَثيـرَةٌ     ،    تِلـْكَ  الْمَـدارِسُ  وَسيعةٌ

  و صفت نيز براي جمع هاي غيرعاقل به صورت  ( مفرد مؤنث ) است .

                                        اَلآياتُ الشَّريفةُ      ،    أعْمالٌ حَسنةٌ

   و جمله اي كه پس از اسم نكره مي آيد و آن را توصيف مي كند  ( جمله وصفيه ) نام دارد واعراب آن محلی است و در ترجمه از کلمه ی ( که ) استفاده می کنیم مانند  :

رأيـتُ   قاضـياً   يَـحْـكُـمُ  بـالعدل .  (  قاضي را ديدم كه به عدالت حكم مي كند )

                        جمله وصفيه فعليه محلا منصوب

 فِـي الْمَدرَسةِ  شجرةٌ   اَوراقُـها خضراءُ  . ( در مدرسه درختي است كه برگ هايش سبز است .)

                                    جمله وصفيه اسميه محلا مرفوع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *