مستزاد

مستزاد شعری است که در آخر مصراع های یک رباعی یا غزل یا قطعه، جمله ی کوتاهی از نثر آهنگین و مسجع اضافه می کنند که از لحاظ معنی به آن مصراع مربوط است ولی با وزن اصلی شعر هماهنگ نیست.

در واقع کلمه ی مستزاد به معنی “زیاد شده” هم همین معنی را می دهد و علت نام گذاری این نوع شعر هم قطعه اضافه شده در پایان هر مصراع است. 

نمونه ی چند مستزاد

گیرم که ز مال و زر کسی قارون شد ———- مرگ است زپی! 

یا آن که به علم و دانش افلاطون شد ———- کو حاصل وی؟ 

اندوخته ام ز کف همه بیرون شد ———- کو ناله ی نی؟ 

ز اندیشه کونین دلم پرخون شد ———- کو ساغر می؟ 
(مشتاق اصفهانی) 

گر حاجت خود بری به درگاه خدا ———- با صدق و صفا 

حاجات ترا کند خداوند روا ———- بی چون و چرا 

ز نهار مبر حاجت خود در بر خلق ———- با جامه ی دلق 

کز خلق نیاید کرم وجود و عطا ———- بی شرک و ریا 
(سنا) 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *