همیشه دریا باش تا اینکه لیوان باشی

روزی شاگرد از استاد خواست که بهش یه درس به یاد موندنی بده.
استاد از شاگردش خواست کیسه نمک رو بیاره پیشش، بعد یه مشت از اون نمک رو داخل لیوان نیمه پری ریخت و از او خواست اون آب رو سر بکشه.

شاگرد فقط تونست یه جرعه کوچک از آب داخل لیوان رو بخوره ، اونم بزحمت.
استاد پرسید : ” مزه اش چطور بود ؟

شاگرد پاسخ داد : …  بد جوری شور و تنده ، اصلـا نمیشه خوردش

استاد از شاگردش خواست یه مشت نمک برداره و اونو همراهی کنه.رفتند تا رسیدن کنار دریاچه. استاد از او خواست تا نمکها رو داخل دریاچه بریزه، بعد یه لیوان آب از دریاچه برداشت و داد دست شاگرد و ازش خواست اونو بنوشه. شاگرد براحتی تمام آب داخل لیوان رو سر کشید.

استاد اینبارهم از او مزه آب داخل لیوان رو پرسید. شاگرد پاسخ داد :  کاملـا معمولی بود. ” استاد گفت :  رنجها و سختیهایی که انسان در طول زندگی با آنها روبرو میشه همچون یه مشت نمکه و اما این روح و قدرت پذیرش انسانه که هر چه بزرگتر و وسیعتر بشه ، میتونه بار اون همه رنج و اندوه رو براحتی تحمل کنه ، بنابراین سعی کن یه دریا باشی تا یه لیوان آب.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.