وَ مِنْ كَلام لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از سخنان آن حضرت است
اقْتَصَّ فيهِ ذِكْرَ ما كانَ مِنْهُ بَعْدَ هِجْرَةِ النَّبِىِّ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ ثُمَّ لَحاقِهِ بِهِ
در این سخن وضع خود را پس از هجرت پیامبر صلّى اللّه علیه وآله و ملحق شدن به آن حضرت بیان مى کند
فَجَعَلْتُ اَتْبَعُ مَأْخَذَ رَسُولِ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، فَاَطَاُ ذِكْرَهُ
خود را در مسیرى قرار دادم که رسول خدا صلّى اللّه علیه وآله رفته بود، همه جا گام به یاد او مى نهادم
حَتَّى انْتَهَيْتُ اِلَى الْعَرَجِ. – فى كَلام طَويل.-
تا به منطقه عَرَج رسیدم. ] این سخن از یک کلام طولانى گرفته شده. [
– قَوْلُهُ عَلَيْهِ السَّلامُ: «فَاَطَاُ ذِكْرَهُ» مِنَ الْكَلامِ الَّذى رُمِىَ بِهِ اِلى غايَتَىِ الاْيجازِ
کلام آن حضرت: «فَأطَاُ ذِکرَه» سخنى است در نهایت اختصار و
وَالْفَصاحَةِ. اَرادَ اَنّى كُنْتُ اُعْطى خَبَرَهُ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ مِنْ بَدْءِ خُرُوجى اِلى اَنِ
فصاحت. منظور حضرت این است که من از ابتداى بیرون شدنم از مکه تا رسیدن به منطقه عرج از آن حضرت
انْتَهَيْتُ اِلى هذَا الْمَوْضِع ِ. فَكَنى عَنْ ذلِكَ بِهذِهِ الْكِنايَةِ الْعَجيبَةِ.-
صلّى اللّه علیه وآله خبر مى گرفتم. و از آن معنى با این کنایه شگفت یاد کرده است.[